Matheu 22
- Edhe Jisui u përgjigj përsëri e u tha atyre me paravolira, duke thënë:
- Mbretëria e qiejve ngjan me një njeri mbret, i cili bëri dasmë për të birin e tij.
- Edhe dërgoi shërbëtorët e tij të thërresin ata që qenë ftuar në dasmë, por nuk deshën të vijnë. Përsëri dërgoi të tjerë shërbëtorë,
- duke thënë: Thuajuni atyre që janë ftuar: Ja tek bëra gati drekën time. Demat e mi dhe berrat e ushqyer janë gati; ejani në dasmë.
- Po ata përtuan e shkuan, njëri në arën e tij e tjetri në tregtinë e tij.
- Edhe të tjerët zunë shërbëtorët e atij e i shanë e i vranë.
- Po mbreti kur dëgjoi u zemërua dhe dërgoi ushtritë e tij dhe i shfarosi ata gjaksorët, dhe dogji qytetin e tyre.
- Atëherë u thotë shërbëtorëve të tij: Dasma është gati, po ata që qenë të ftuar nuk ishin të denjë.
- Shkoni pra nëpër daljet e udhëve, dhe sa të gjeni, t’i ftoni në dasmë.
- Edhe ata shërbëtorët dolën nëpër rrugë e mblodhën gjithë sa gjetën, të ligj e të mirë; dhe dasma u mbush me njerëz që rrinin në mësallë.
- Dhe mbreti kur hyri të shohë ata që rrinin në mësallë, pa atje një njeri që s’kishte veshur rrobë dasme.
- Edhe i thotë atij: Mik, si hyre këtu pa pasur rrobë dasme? Po ai mbylli gojën.
- Atëherë mbreti u tha shërbëtorëve: Lidheni atë prej këmbësh e prej duarsh dhe ngrijeni, dhe hidheni në errësirën e jashtme; atje do të jetë të qarët dhe kërcëllitja e dhëmbëve.
- Sepse shumë veta janë të thirrur, por pak të zgjedhur.
- Atëherë Farisenjtë shkuan e bënë këshillë, si ta zënë në lak me fjalë.
- Edhe dërgojnë tek ai nxënësit e tyre bashkë me Irodianët, duke thënë: Mësues, e dimë se je i vërtetë dhe mëson udhën e Perëndisë me të vërtetë dhe nuk do të dish për asgjë; sepse nuk shikon në faqe njerëzish.
- Thuajna pra: Ç’të duket? Eshtë e udhës t’i japim taksë Qezarit, apo jo?
- Po Jisui, si njohu djallëzinë e tyre, tha: ç’më ngisni, hipokritë?
- Tregomëni monedhën e pagesës.
- Edhe ata i prunë një dinar. Edhe ai u thotë atyre: E kujt është kjo fytyrë dhe ky mbishkrim?
- Ata i thonë: E Qezarit. Atëherë u thotë atyre: Jepini pra Qezarit ç’janë të Qezarit dhe Perëndisë ç’janë të Perëndisë.
- Edhe ata, kur dëgjuan, u çuditën, dhe e lanë atë e ikën.
- Në atë ditë i erdhën pranë Saduqenj, të cilët thonë se nuk ka ngjallje; dhe e pyetën,
- duke thënë: Mësues, Moisiu tha: “Në vdektë ndonjë pa pasur bij, i vëllai do të martohet me gruan e tij”, dhe do t’i ngjallë farë të vëllait të tij.
- Edhe ishin tek ne shtatë vëllezër. Dhe i pari, si u martua, vdiq; dhe pasi nuk kishte bir, ia la gruan e tij të vëllait të tij.
- Kështu dhe i dyti, dhe i treti, deri në të shtatin.
- Edhe më pas nga të gjithë vdiq edhe gruaja.
- Në ngjallje pra, gruaja e kujt do të jetë nga këta të shtatë? Sepse të gjithë e patën marrë atë.
- Edhe Jisui u përgjigj e u tha atyre: Jeni të gënjyer, se nuk dini shkronjat, as fuqinë e Perëndisë.
- Sepse në ngjallje as martohen, as martojnë, por janë si engjëj të Perëndisë në qiell.
- Edhe për ngjalljen e të vdekurve a s’keni lexuar ç’ju është thënë juve prej Perëndisë, kur thotë:
- “Unë jam Perëndia i Abrahamit dhe Perëndia i Isakut dhe Perëndia i Jakovit”? Perëndia nuk është Perëndi të vdekurish, por të gjallësh.
- Dhe turmat kur dëgjuan, tmerroheshin për mësimin e tij.
- Por Farisenjtë kur dëgjuan se u mbylli gojën Saduqenjve, u mblodhën bashkë.
- Edhe një mësues ligji nga ata e pyeti duke e ngacmuar atë,
- e duke thënë: Mësues, cila porosi është e madhe në ligj?
- Edhe Jisui i tha atij: “Të duash Zotin Perëndinë tënd me gjithë zemrën tënde, dhe me gjithë shpirtin tënd dhe me gjithë mendjen tënde”.
- Kjo është porosi e parë dhe e madhe.
- Edhe e dyta që është e barabartë me të është: “Të duash të afërmin tënd si veten tënde”.
- Gjithë ligji dhe profetët varen nga këto dy porosi.
- Edhe ndërsa ishin mbledhur Farisenjtë, Jisui i pyeti,
- duke thënë: Ç’mendoni ju për Krishtin? I biri i kujt është? I thonë: I Davidit.
- U thotë atyre: Si pra Davidi me Shpirt e quan atë Zot,
- duke thënë “I tha Zoti Zotit tim: Rri në të djathtën time deri sa të vë armiqtë e tu nënkëmbje të këmbëve të tua”?
- Në qoftë pra se Davidi e quan Zot, si është i biri i atij?
- Dhe asnjë nuk mundej t’i përgjigjej ndonjë fjalë; as nuk guxoi ndonjë që atë ditë ta pyesë më.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου