skip to main |
skip to sidebar
Marku 1
- Fillimi i ungjillit të Jisu Krishtit, të Birit të Perëndisë,
- siç është shkruar në profetët: “Ja unë tek po dërgoj engjëllin tim përpara faqes tënde, i cili do të ndreqë udhën tënde përpara teje”.
- “Zëri i atij që thërret në shkretëtirë: Bëni gati udhën e Zotit, bëni të drejta rrugët e tij”.
- Joani ishte duke pagëzuar në shkretëtirë, dhe duke predikuar pagëzim pendimi për ndjesën e fajeve.
- Edhe dilnin tek ai gjithë vendi i Judesë dhe Jerusalemasit, dhe të gjithë pagëzoheshin nga ai në lumin e Jordanit, duke rrëfyer fajet e tyre.
- Edhe Joani ishte veshur me lesh gamileje, dhe kishte brez të lëkurtë rreth mesit të tij dhe hante karkaleca e mjaltë të egër.
- Edhe predikonte, duke thënë: Prapa meje vjen më i forti se unë, të cilit s’jam i zoti të ulem e t’i zgjidh rripin e këpucëve.
- Unë ju pagëzova me ujë, po ai do t’ju pagëzojë me Shpirt të Shenjtë.
- Edhe në ato ditë erdhi Jisui nga Nazareti i Galilesë dhe u pagëzua nga Joani në Jordan.
- Edhe menjëherë, duke dalë nga uji, pa qiejt duke u hapur dhe Shpirtin e Shenjtë si pëllumb duke zbritur mbi të.
- Edhe erdhi një zë nga qiejt: Ti je Biri im i dashur që e kam pëlqyer.
- Edhe menjëherë Shpirti e nxjerr Jisuin në shkretëtirë.
- Edhe ishte atje në shkretëtirë dyzet ditë dhe ngitej nga Satanai. Edhe ishte bashkë me egërsirat. Edhe engjëjt i shërbenin.
- Edhe pasi u dorëzua Joani, Jisui erdhi në Galile, duke predikuar Ungjillin e mbretërisë së Perëndisë,
- duke thënë se u plotësua koha, dhe u afrua mbretëria e Perëndisë; pendohuni, dhe i besoni ungjillit.
- Edhe duke ecur buzë detit të Galilesë, pa Simonin dhe Andrean, vëllanë e tij, që po hidhnin rrjetën në det; sepse ishin peshkatarë.
- Edhe Jisui u tha atyre: Ejani pas meje, dhe do t’ju bëj ju të bëheni peshkatarë njerëzish.
- Edhe ata menjëherë lanë rrjetat e tyre dhe shkuan pas tij.
- Edhe duke shkuar prej andej pak më tej pa Jakovin, të birin e Zevedheut, dhe Joanin, të vëllanë e tij, ndërsa ishin në lundër duke ndrequr rrjetat.
- Edhe menjëherë i thirri ata; dhe ata lanë të atin e tyre, Zevedheun, në lundër bashkë me punëtorët dhe shkuan pas tij.
- Edhe hyjnë në Kapernaum; dhe Jisui menjëherë të shtunën hyri në sinagogë e mësonte.
- Edhe çuditeshin për mësimin e tij, sepse ishte duke i mësuar ata si ndonjë që ka pushtet dhe jo si shkruesit.
- Edhe ishte në sinagogën e tyre një njeri që kishte frymë të ndyrë, dhe bërtiti duke thënë:
- Mjerë! ç’ke ti me ne, Jisu Nazaretasi? Erdhe të na humbasësh? Të di cili je, Shenjti i Perëndisë.
- Po Jisui e qortoi, duke thënë: Mbyll gojën dhe dil nga ai.
- Edhe fryma e ndyrë, si e shkleu dhe bërtiti me zë të madh, doli nga ai.
- Edhe të gjithë u habitën, kaq sa pyesnin njëri-tjetrin, duke thënë: Ç’është kjo? Ç’është ky mësim i ri? Sepse me pushtet urdhëron edhe frymët e ndyra, edhe i binden.
- Edhe menjëherë i doli nami nëpër gjithë vendin rreth Galilesë.
- Edhe përnjëherë dolën nga sinagoga e erdhën në shtëpinë e Simonit e të Andreas bashkë me Jakovin e me Joanin.
- Edhe e vjehrra e Simonit po dergjej në ethe; dhe menjëherë i thonë për të.
- Edhe ai u afrua dhe, duke e rrokur atë prej dore, e ngriti; dhe atë e lanë ethet menjëherë, dhe u shërbente atyre.
- Edhe si u ngrys, në perëndim të diellit, prunë tek ai gjithë ata që kishin keq dhe të demonizuarit.
- Edhe tërë qyteti ishte mbledhur te dera.
- Edhe shëroi shumë veta që vuanin prej sëmundjesh të ndryshme; dhe shumë djaj nxori, dhe s’i linte djajtë të flisnin, sepse e njihnin.
- Edhe në mëngjes fort me natë u ngrit e doli, dhe shkoi në një vend të shkretë, dhe falej atje.
- Edhe e ndoqën prapa Simoni dhe ata që ishin bashkë me të.
- Edhe kur e gjetën, i thonë se të gjithë po të kërkojnë.
- Edhe ai u thotë atyre: Le të shkojmë në kryefshatrat e afërt, që të predikoj edhe atje, sepse për këtë kam dalë.
- Edhe ishte duke predikuar nëpër sinagogat e tyre, në gjithë Galilenë, dhe duke nxjerrë djajtë.
- Edhe vjen tek ai një lebroz e i lutet, dhe bie në gjunjë përpara tij e i thotë se po të duash, mund të më pastrosh.
- Dhe Jisuit iu dhimbs, zgjati dorën, e si e preku i thotë: Dua, pastrohu.
- Edhe sapo ai tha këtë, përnjëherë i shkoi lebra, dhe u pastrua.
- Edhe si e porositi rreptë, menjëherë e nxori jashtë, dhe i thotë:
- Vështro se mos i thuash gjë ndonjërit, po shko dhe rrëfe veten tënde te prifti, dhe sill për pastrimin tënd ato që ka urdhëruar Moisiu për dëshmi mbi ata.
- Por ai, si doli, nisi të predikojë shumë dhe të përhapë fjalën, kaq sa ai s’mundej më të hynte haptas në qytet, por ishte jashtë nëpër vende të shkreta; dhe vinin tek ai nga të gjitha anët
Marku 2
- Edhe pas disa ditësh përsëri hyri në Kapernaum; dhe u dëgjua se është në shtëpi.
- Edhe përnjëherë u mblodhën shumë veta, kaq sa as vendet pranë derës s’i nxinin më; dhe ai u predikonte atyre fjalën.
- Atëherë vijnë tek ai e sjellin një të paralizuar që e ngrinin katër veta.
- Edhe pasi s’mund të afroheshin tek ai nga turma e madhe, zbuluan kulmin ku ishte ai, edhe si bënë një vrimë, zbritën shtratin, mbi të cilin dergjej i paralizuari.
- Edhe Jisui, kur pa besimin e tyre, i thotë të paralizuarit: Bir, t’u falën mëkatet e tua.
- Edhe ca nga shkruesit ishin atje duke ndenjur, dhe duke menduar në zemrat e tyre:
- Ç’flet ky kështu blasfemira? Cili mund të falë mëkate, përveçse një, Perëndia?
- Edhe Jisui menjëherë si e mori vesh me shpirtin e tij se po mendohen kështu me veten e tyre, u tha atyre: Përse i mendoni këto në zemrat tuaja?
- Ç’është më kollaj t’i them të paralizuarit: T’u falën mëkatet, apo t’i them: Ngrihu, e merr shtratin tënd, dhe ec?
- Po që ta dini se i biri i njeriut ka pushtet të falë mëkate mbi dhe, - i thotë të paralizuarit: -
- Ty të them, ngrihu dhe merr shtratin tënd e shko në shtëpinë tënde.
- Edhe ai u ngrit menjëherë dhe mori shtratin, dhe doli përpara të gjithëve, kaq sa të gjithë çuditeshin dhe lavdëronin Perëndinë, duke thënë se kurrë s’kemi parë kështu.
- Edhe doli përsëri buzë detit; dhe gjithë turma vinte tek ai, dhe ai i mësonte ato.
- Edhe duke shkuar pa Leviun, të birin e Alfeut, duke ndenjur në doganë; dhe i thotë: Eja pas meje. Edhe ai u ngrit e shkoi pas tij.
- Edhe kur po rrinte në tryezë në shtëpinë e atij, ishin ulur në tryezë edhe shumë tagrambledhës e mëkatarë bashkë me Jisuin e me nxënësit e tij; sepse ishin shumë veta, dhe shkuan pas tij.
- Edhe shkruesit e Farisenjtë, kur e panë atë duke ngrënë bashkë me tagrambledhës e me mëkatarë, u thoshin nxënësve të tij: Përse ha e pi ai bashkë me tagrambledhës e me mëkatarë?
- Edhe Jisui, kur dëgjoi, u thotë atyre: Të shëndoshët s’kanë nevojë për shërues, po ata që vuajnë; s’kam ardhur për të thirrur të drejtë, po mëkatarë në pendim.
- Edhe nxënësit e Joanit dhe ata të Farisenjve agjëronin; dhe vijnë, e i thonë: Pse nxënësit e Joanit e ata të Farisenjve agjërojnë dhe nxënësit e tu nuk agjërojnë?
- Edhe Jisui u tha: Mos mundin të agjërojnë dasmorët, deri sa të jetë dhëndri bashkë me ta? Sa kohë kanë dhëndrin me vete, s’mund të agjërojnë.
- Por do të vijnë ditë kur do të merret dhëndri, dhe atëherë do të agjërojnë në ato ditë.
- Edhe asnjë s’qep arnë pëlhure të re në rrobë të vjetër; në mos, mbushja e saj e re heq prej së vjetrës dhe grisja bëhet më e keqe.
- Edhe asnjë s’vë verë të re në calikë të vjetër; në mos, vera e re gris calikët, edhe vera derdhet, edhe calikët prishen; po vera e re duhet të vihet në calikë të rinj.
- Edhe ndërsa ai po shkonte një ditë të shtunë nëpër ara të mbjella, nxënësit e tij, duke bërë udhë, zunë të shkoqin kallinj.
- Edhe Farisenjtë i thoshin: Shih, pse bëjnë ditën e shtunë atë që nuk lejohet?
- Edhe ai u thoshte atyre: Kurrë s’keni lexuar ç’bëri Davidi kur pat nevojë dhe i erdhi uri atij dhe atyre që ishin bashkë me të?
- Si hyri në shtëpinë e Perëndisë në ditët e kryepriftit Abiatar dhe hëngri bukët e paravënies, të cilat nuk lejohet t’i hajë tjetër njeri, veç priftërinjve, dhe u dha edhe atyre që ishin bashkë me të?
- Prandaj u thoshte atyre: E shtuna është bërë për njeriun, e jo njeriu për të shtunën.
- Prandaj i biri i njeriut është i zoti edhe i së shtunës.
Marku 3
- Pastaj hyri përsëri në sinagogë; dhe atje ishte një njeri që e kishte dorën të thatë.
- Edhe vinin re atë nëse do ta shëronte të shtunën, që ta akuzonin.
- Edhe ai i thotë njeriut që kishte dorën e thatë: Ngrihu e qëndro në mes.
- Pastaj u thotë atyre: A lejohet të bëjë njeriu mirë të shtunave apo të bëjë keq? Të shpëtojë shpirt apo të vrasë? Po ata s’bënin zë.
- Atëherë si i vuri re përreth me zemërim, sepse i erdhi keq për ashpërsinë e zemrës së tyre, i thotë njeriut: Shtri dorën tënde. Edhe ai e shtriu; dhe dora e tij u bë e shëndoshë si tjetra.
- Edhe Farisenjtë si dolën, menjëherë bënë këshillë bashkë me Irodianët kundër tij, që ta vrasin.
- Edhe Jisui shkoi bashkë me nxënësit e tij buzë detit; dhe i shkoi pas një turmë e madhe nga Galilea
- dhe nga Judea, dhe nga Jerusalemi, dhe nga Idumea, e që përtej Jordanit; dhe një turmë e madhe nga ata që ishin rreth Tirit e Sidonës, kur dëgjuan se sa punë bënte, erdhën tek ai.
- Edhe ai u tha nxënësve të tij ta presë atë afër një lundër, për shkak të turmës, që të mos e shtrëngojnë.
- Sepse shëroi shumë veta, kaq sa binin sipër atij, që ta preknin, sa veta kishin sëmundje.
- Edhe frymët e ndyra kur e vështronin, i binin përpara dhe bërtitnin duke thënë se ti je i biri i Perëndisë.
- Po ai i qortonte shumë, që të mos e shfaqnin.
- Pastaj ngjitet në mal dhe thërret pranë vetes sa njerëz deshi ai; dhe ata shkuan tek ai.
- Edhe zgjodhi dymbëdhjetë veta, që të jenë bashkë me të dhe që t’i dërgojë të predikojnë.
- Edhe të kenë pushtet të shërojnë sëmundjet, dhe të nxjerrin djajtë:
- Simonin, të cilit ia vuri emrin Pjetër;
- dhe Jakovin, të birin e Zevedheut, dhe Joanin, të vëllanë e Jakovit, dhe ua vuri emrin Voanergjes, që domethënë Bij bubullime;
- dhe Andrean, e Filipin, e Vartholomeun, e Matheun, e Thomain, e Jakovin, të birin e Alfeut, e Tadeun, e Simon Kananeasin,
- dhe Juda Iskariotin, i cili edhe e tradhtoi.
- Edhe vijnë në një shtëpi; edhe mblidhet përsëri turmë, kaq sa ata s’mund të hanin as bukë.
- Edhe kur dëgjuan njerëzit e tij, dolën ta mbajnë, sepse thoshin se nuk është në vete.
- Edhe shkruesit që zbritën nga Jerusalemi thoshnin se ka Velzevulin dhe se i nxjerr djajtë me anë të të parit të djajve.
- Po ai, si i thirri ata pranë, u thoshte me paravolira: Si mund të nxjerrë Satanai Satanain?
- Edhe një mbretëri në u ndaftë kundër vetes së saj, ajo mbretëri s’mund të qëndrojë.
- Edhe një shtëpi në u ndaftë kundër vetes së saj, ajo shtëpi s’mund të qëndrojë.
- Edhe Satanai nëse u ngrit kundër vetes së tij dhe u nda, s’mund të qëndrojë, po i erdhi fundi.
- Asnjë s’mund të hyjë në shtëpinë e të fortit e të rrëmbejë enët e tij, në mos e lidhtë më përpara të fortin, dhe atëherë do të rrëmbejë shtëpinë e atij.
- Me të vërtetë po ju them juve se bijve të njerëzve do t’u ndjehen gjithë mëkatet dhe gjithë sharjet që do të blasfemojnë.
- Por ai që të blasfemojë kundër Shpirtit të Shenjtë, nuk ka ndjesë për gjithë jetën, po është fajtor për dënim të pasosur;
- sepse thoshin: Ka frymë të ndyrë.
- Vijnë pra të vëllezërit dhe e ëma e tij, dhe si qëndruan jashtë, dërguan tek ai që ta thërrasin.
- Edhe turma rrinte rreth tij; dhe i thanë atij: Ja nëna jote dhe vëllezërit e tu po të kërkojnë jashtë.
- Po ai iu përgjigj atyre, duke thënë: Cila është nëna ime ose cilët janë vëllezërit e mi?
- Dhe si hodhi sytë rrotull mbi ata që rrinin pranë tij, tha: Ja nëna ime dhe vëllezërit e mi.
- Sepse ai që të bëjë vullnetin e Perëndisë, ky është im vëlla, dhe ime motër, dhe nëna.
Marku 4
- Edhe përsëri zuri të mësonte buzë detit; dhe u mblodh pranë tij një turmë e madhe, aq sa ai hyri në lundër dhe rrinte në det.
- Edhe tërë turma ishte mbi dhe pranë detit dhe ai u mësonte atyre shumë gjëra me paravolira dhe u thoshte atyre në mësimin e tij:
- Dëgjoni. Ja tek doli mbjellësi të mbjellë.
- Edhe në mbjellje, një pjesë e farës ra në rrugë, dhe erdhën zogjtë dhe e hëngrën.
- Edhe tjetra ra mbi gurishte, ku s’kishte dhe shumë, edhe menjëherë mbiu, sepse s’kishte dhe të thellë,
- po kur lindi dielli, u dogj, dhe meqenëse s’kishte rrënjë, u tha.
- Edhe një pjesë tjetër ra në drizat; dhe drizat hipën dhe e mbytën, dhe pemë s’dha.
- Edhe një tjetër ra në dhe të mirë, dhe jepte pemë duke hipur e duke u rritur, dhe pruri pemë njëra tridhjetë, e njëra gjashtëdhjetë, e njëra njëqind. –
- Edhe u thoshte atyre: Ai që ka veshë për të dëgjuar, le të dëgjojë.
- Edhe kur mbeti vetëm, ata që ishin rreth tij bashkë me të dymbëdhjetët e pyetën për paravolinë.
- Edhe ai u thoshte atyre: Juve ju është dhënë të njihni fshehtësinë e mbretërisë së Perëndisë. Po për ata që janë jashtë, të gjitha bëhen me paravolira,
- që duke parë të vështrojnë, dhe të mos shohin; dhe duke dëgjuar të dëgjojnë, dhe të mos kuptojnë, se mos ndonjëherë kthehen e u falen mëkatet.
- Pastaj u thotë atyre: Nuk e dini këtë paravoli? Dhe si do të kuptoni gjithë paravolitë?
- Mbjellësi është ai që mbjell fjalën.
- Edhe ata pranë udhës janë këta, në të cilët mbillet fjala; po kur dëgjojnë, përnjëherë vjen Satanai dhe merr fjalën që është mbjellë në zemrat e tyre.
- Edhe gjithashtu ata që mbillen në gurishte janë këta, të cilët, kur dëgjojnë fjalën, përnjëherë e marrin me gëzim,
- po s’kanë rrënjë në veten e tyre, dhe janë për pak kohë. Pastaj, kur bëhet shtrëngim a përndjekje për fjalën, përnjëherë skandalizohen.
- Edhe ata që mbillen në drizat janë këta, të cilët e dëgjojnë fjalën,
- por kujdesjet e kësaj jete dhe gënjimi i pasurisë, dhe dëshirimet për të tjera gjëra, hyjnë e mbysin fjalën, dhe kjo bëhet e pafrytshme.
- Por ata që u mbollën në dhe të mirë janë këta, të cilët dëgjojnë fjalën dhe e presin, dhe sjellin pemë, një tridhjetë, një gjashtëdhjetë dhe një njëqind.
- Edhe u thoshte atyre: Mos vjen kandili që të vihet nën shinik apo nën shtrat? E jo që të vihet mbi kandilmbajtëse?
- Sepse s’ka gjë të fshehtë që të mos shpallet; as nuk është bërë ndonjë gjë e fshehur, që të mos shfaqet.
- Nëse ka ndonjë veshë për të dëgjuar, le të dëgjojë.
- Edhe u thoshte atyre: Vini re ç’dëgjoni. Me ç’matës matni, do t’ju matet edhe juve, dhe do të shtohet mbi ju që dëgjoni.
- Sepse atij që ka do t’i jepet edhe tjetër, dhe prej atij që s’ka, edhe ajo që ka do t’i merret.
- Edhe thoshte: Kështu është mbretëria e Perëndisë, si një njeri që hedh farën mbi dhe,
- edhe fle e ngrihet natë e ditë; dhe fara mbin e rritet, kështu që ai s’e di se si.
- Sepse dheu prej vetiu sjell pemë, më parë bar, pastaj kalli, pastaj grurë të plotë në kalli.
- Edhe kur arrihet pema, dërgon drapërin, sepse arriti të korrët.
- Edhe thoshte: Me se ta përngjajmë mbretërinë e Perëndisë? Ose me çfarë paravolie ta barazojmë?
- Eshtë si një kokërr sinapi, e cila, kur mbillet në dhe, është më e vogël se gjithë farërat që janë mbi dhe.
- Por, si mbillet, rritet e bëhet më e madhe se gjithë lakrat, dhe bën degë të mëdha, kaq sa zogjtë e qiellit mund të rrinë nën hijen e tij.
- Edhe me shumë të këtilla paravolira u fliste atyre fjalën, siç mund ta dëgjonin.
- Edhe pa paravolira nuk ua fliste atyre; po veçan nxënësve të tij ua zgidhte të gjitha.
- Edhe atë ditë, si u ngrys, u thotë atyre: Le të hidhemi përtej.
- Edhe nxënësit, si lanë turmën, e marrin siç ishte në lundër; dhe të tjera lundërza ishin bashkë me të.
- Edhe bëhet një stuhi e madhe ere; dhe valët binin brenda në lundër, kaq sa ajo tani po mbushej.
- Edhe ai ishte në anën e prapme të lundrës duke fjetur mbi nënkresë; dhe e zgjojnë e i thonë: Mësues, nuk do të dish se po humbasim?
- Edhe ai u ngrit e qortoi erën, dhe i tha detit: Pusho, zbutu.
- Edhe pushoi era, edhe u bë bunacë e madhe. Pastaj u tha atyre: Pse jeni frikacakë kështu? Si s’keni besim?
- Edhe ata u frikësuan me frikë të madhe, dhe i thoshin njëri-tjetri: Cili vallë është ky, që edhe era edhe deti e dëgjojnë?
Marku 5
- Edhe erdhën në anën e përtejme të detit, në vendin e Gadarinëve.
- Edhe sapo doli nga lundra, përnjëherë i doli përpara nga varret një njeri me frymë të ndyrë,
- që kishte banesën në varre, dhe asnjë s’mund ta lidhte as me vargje hekurash.
- Sepse shumë herë qe lidhur me hekura ndër këmbë e me vargje hekurash, po ai i kishte këputur vargjet e hekurave dhe kishte thyer hekurat e këmbëve; dhe asnjë s’mund ta zbuste.
- Edhe gjithnjë, ditë e natë, ishte nëpër varre e nëpër male duke bërtitur e duke copëtuar veten e tij me gurë.
- Edhe kur pa Jisuin për së largu, u lëshua me vrap dhe iu fal.
- Edhe duke bërtitur me zë të madh thotë: Ç’ke ti me mua, o Jisu, biri i Perëndisë së lartë? Të vë në be në Perëndinë, të mos më mundosh.
- Sepse Jisui i thoshte: Dil nga njeriu, o frymë e ndyrë.
- Edhe e pyeste: Si ta thonë emrin? Edhe ai u përgjigj e tha: Legjion ma thonë emrin, sepse jemi shumë.
- Edhe i lutej shumë, që të mos e dërgojë jashtë vendit.
- Edhe atje në mal ishte duke kullotur një tufë e madhe derrash.
- Edhe iu lutën atij gjithë djajtë, duke thënë: Dërgona tek derrat, që të hyjmë tek ata.
- Edhe Jisui përnjëherë u dha leje. Edhe frymët e ndyra dolën e hynë tek derrat; dhe tufa e derrave u hodh prej shkëmbit në det, - dhe ishin afro dy mijë, - dhe u mbytën në det.
- Edhe ata që kullotnin derrat ikën dhe lajmëruan në qytet e nëpër ara. Edhe dolën të shohin ç’është kjo punë që u bë.
- Edhe vijnë tek Jisui dhe venë re të demonizuarin që pati pasur legjionin duke ndenjur, dhe të veshur e të urtësuar; dhe u frikësuan.
- Edhe ata që panë u treguan atyre, si ngjau puna me të demonizuarin, si edhe për derrat.
- Edhe zunë t’i luten të ikë nga kufijtë e tyre.
- Edhe kur po hynte ai në lundër, ai që pat qenë i demonizuar i lutej të jetë bashkë me atë.
- Edhe Jisui s’e la, por i thotë: Shko në shtëpinë tënde tek njerëzit e tu dhe njoftoi për gjithë sa të bëri Zoti dhe të përdëlleu.
- Dhe ai iku e zuri të predikojë në Dekapol sa i bëri atij Jisui; dhe të gjithë çuditeshin.
- Edhe si kapërceu Jisui përsëri me lundër në anën e përtejme, shumë njerëz u mblodhën tek ai; dhe ai ishte pranë detit.
- Edhe ja tek vjen një nga të parët e sinagogës, që e kishte emrin Jair; dhe ky kur pa atë, i bie ndër këmbë,
- edhe i lutej shumë, duke thënë se ime bijë është në frymë të fundit; të lutem të vish e të vësh duart mbi të, që të shpëtojë; dhe do të rrojë.
- Edhe ai shkoi bashkë me të; dhe shumë njerëz i vinin pas dhe e shtrëngonin.
- Edhe një grua që kishte rrjedhje gjaku dymbëdhjetë vjet,
- edhe që kishte hequr shumë nga shumë shërues, dhe që kishte prishur gjithë ç’kishte pasur, dhe që s’kishte parë asnjë dobi, po ishte bërë edhe më keq,
- kur dëgjoi për Jisuin, erdhi në mes të turmës nga pas, dhe preku rrobën e tij.
- Sepse thoshte se edhe rrobat e atij në preksha, do të shpëtoj.
- Edhe përnjëherë u tha burimi i gjakut të saj, dhe e ndjeu në trup se u shërua nga sëmundja.
- Edhe Jisui përnjëherë, si e kuptoi në vete fuqinë që doli nga ai, u kthye nga turma, e thoshte: Kush më preku rrobat?
- Edhe nxënësit e tij i thoshin: Sheh turmën që të shtrëngon, dhe thua kush më preku?
- Po ai vinte re përqark që të shohë atë që bëri këtë.
- Edhe gruaja duke u trembur e duke u dridhur, sepse e dinte, se ç’ishte bërë tek ajo, erdhi e i ra ndër këmbë, dhe i tha gjithë të vërtetën.
- Edhe ai i tha: Bijë, besimi yt të shpëtoi; shko në paqe, dhe ji e shëndoshë nga sëmundja jote.
- Ndërsa ai po fliste ende, vijnë nga i pari i sinagogës, duke i thënë këtij se jot bijë vdiq; përse po e mundon mësuesin?
- Po Jisui sapo dëgjoi fjalën që po flitej, i thotë të parit të sinagogës: Mos ki frikë, vetëm beso.
- Edhe s’la asnjë të shkojë prapa bashkë me të, përveç Pjetrit dhe Jakovit dhe Joanit, vëllait të Jakovit.
- Edhe vjen në shtëpinë e të parit të sinagogës, dhe vështron trazira, e njerëz që qanin e ulërinin shumë.
- Edhe si hyri, u thotë atyre: Pse bëni trazirë e qani? Vajza nuk vdiq, por po fle.
- Edhe ata e përqeshnin. Po ai, si i nxori jashtë të gjithë, merr me vete të atin e vajzës dhe të ëmën dhe ata që ishin bashkë me të, dhe hyri atje ku ishte dergjur vajza.
- Edhe duke rrokur dorën e vajzës, i tha asaj: “Talitha kumi”, që e përkthyer do të thotë: Vajzë, të them, ngrihu.
- Edhe përnjëherë vajza u ngrit dhe ecte; sepse ishte dymbëdhjetë vjeç. Edhe u çuditën me çudi të madhe.
- Edhe i porositi shumë të mos e marrë vesh këtë asnjeri; dhe tha t’i jepet asaj të hajë.
Marku 6
- Edhe doli andej dhe erdhi në vendin e tij, dhe nxënësit e tij i shkojnë pas.
- Edhe kur erdhi e shtuna, zuri të mësojë në sinagogë; dhe shumë veta kur dëgjonin, çuditeshin, e thoshin: Që kur i erdhën këtij këto? Edhe ç’është kjo dituri që i është dhënë këtij, dhe të këtilla çudira bëhen nga duart e tij?
- A nuk është ky mjeshtri, i biri i Marisë, e i vëllai i Jakovit e i Josiut e i Judës e i Simonit? Dhe a nuk janë motrat e tij këtu ndër ne? Edhe skandalizoheshin për të.
- Po Jisui u thoshte atyre se nuk ka profet të panderuar, përveçse në atdheun e tij, dhe ndër njerëzit e tij, dhe në shtëpinë e tij.
- Edhe s’mundi të bënte atje asnjë çudi, veç mbi pak të sëmurë vuri duart e i shëroi.
- Edhe çuditej për pabesinë e tyre. Edhe shkonte fshatrave përreth, duke mësuar njerëzit.
- Edhe thirri pranë të dymbëdhjetët dhe zuri t’i dërgojë dy nga dy; dhe u jepte pushtet kundër frymëve të ndyra.
- Edhe i porositi ata të mos mbajnë asgjë udhës, veçse vetëm një shkop; as trastë, as bukë, as bakër në brez.
- Por të jenë mbathur me sandale dhe të mos veshin dy rroba.
- Edhe u thoshte atyre: Në ç’shtëpi që të hyni, qëndroni atje deri sa të dilni që andej.
- Edhe sa veta të mos ju presin, as të mos ju dëgjojnë, kur të dilni andej, shkunduni pluhurin që është poshtë këmbëve tuaja, për dëshmi mbi ata; me të vërtetë po ju them juve, më i durueshëm do të jetë mundimi në Sodomë e në Gomorrë në ditën e gjyqit, se mbi atë qytet.
- Edhe ata dolën e predikuan që të pendohen njerëzit.
- Edhe nxirrnin shumë djaj; dhe lyenin me vaj shumë të sëmurë dhe i shëronin.
- Edhe dëgjoi mbreti Irod, - se emri i tij (i Jisuit) ishte bërë i njohur, - dhe thoshte se Joani që pagëzonte është ngjallur prej së vdekurish, dhe prandaj fuqitë e qiellit punojnë me anë të tij.
- Të tjerë thoshin se ai ishte Ilia. Por të tjerë thoshin se është profet ose si një nga profetët.
- Po Irodi, kur dëgjoi, tha se ky është Joani, të cilit unë i preva kryet; ai është ngjallur prej së vdekurish.
- Sepse vetë Irodi dërgoi e zuri Joanin, dhe e lidhi në burg për Irodiadën, gruan e Filipit, të vëllait, sepse e kishte marrë për grua.
- Sepse Joani i thoshte Irodit se s’është e udhës të kesh ti gruan e vëllait tënd.
- Prandaj Irodiada e kishte mëri, dhe donte ta vriste, po nuk mundej.
- Sepse Irodi kishte frikë nga Joani, duke e ditur atë për njeri të drejtë dhe për shenjt; dhe e ruante, dhe bënte shumë punë duke e dëgjuar atë, dhe me gëzim e dëgjonte.
- Edhe kur erdhi një ditë e mbarë në të cilën Irodi u bëri darkë për ditëlindjen e tij të mëdhenjve të tij e kryemijëshve e të parëve të Galilesë,
- edhe si hyri e bija e Irodiadës dhe kërceu, edhe i pëlqeu Irodit e atyre që ishin ndenjur bashkë në tryezë, mbreti i tha vajzës: Kërkomë ç’të duash dhe do të ta jap.
- Dhe i bëri be asaj, se çdo gjë që do më lypësh do të ta jap, deri në gjysmën e mbretërisë sime.
- Edhe ajo doli e i tha së ëmës: Ç’të lyp? Edhe ajo tha: Kryet e Joan Pagëzorit.
- Edhe ajo përnjëherë hyri me nxitim te mbreti, e kërkoi duke thënë: Dua të më japësh tani në pjatë kryet e Joan Pagëzorit.
- Edhe mbreti u hidhërua fort, po për betimet që kishte bërë, dhe për ata që ishin ulur bashkë me të në tryezë, nuk deshi t’ia hedhë poshtë kërkesën
- Edhe menjëherë mbreti dërgoi një trim dhe urdhëroi të sillet kryet e atij.
- Edhe ai shkoi e i preu kryet në burg; dhe e pruri kryet e tij mbi pjatë dhe ia dha vajzës; dhe vajza ia dha së ëmës.
- Edhe nxënësit e tij, kur dëgjuan, erdhën dhe ngritën trupin e tij, dhe e vunë në varr.
- Edhe apostujt mblidhen tek Jisui dhe i rrëfyen të gjitha, edhe sa bënë, edhe sa mësuan.
- Edhe u tha atyre: Ejani ju vetë veçan në një vend të shkretë dhe prehuni pak; sepse ishin shumë ata që vinin e shkonin, dhe as për të ngrënë s’kishin kohë.
- Edhe ata shkuan me lundër në një vend të shkretë veçan.
- Edhe turmat i panë ata duke shkuar, dhe shumë veta e njohën; edhe me këmbë nga gjithë qytetet u sulën atje, dhe arritën më përpara se ata, dhe u mblodhën pranë atij.
- Edhe Jisui, kur doli, pa shumë njerëz dhe iu dhimbs për ta, sepse ishin si dhen që s’kanë bari; dhe zuri t’i mësojë shumë.
- Edhe tani, meqenëse kishte shkuar shumë koha, iu afruan atij nxënësit e i thonë se vendi është i shkretë dhe tani koha ka shkuar shumë,
- lëshoi ata, që të shkojnë nëpër arat e nëpër fshatrat përreth e të blejnë bukë për veten e tyre, sepse s’kanë se ç’të hanë.
- Po ai u përgjigj e u tha atyre: Jepuni ju atyre të hanë. Edhe ata i thonë: Të shkojmë e të blejmë dyqind dinarë bukë e t’u japim atyre të hanë?
- Edhe ai u thotë atyre: Sa bukë keni? Shkoni e shihni. Edhe si shkuan e panë, i thonë: Pesë, dhe dy peshq.
- Edhe ai i urdhëroi t’i vënë ata të rrinë të gjithë grupe-grupe përmbi barin e njomë.
- Edhe ata ndenjën togje-togje, nga njëqind e nga pesëdhjetë.
- Edhe ai, si mori të pesë bukët e të dy peshqit, ngriti sytë në qiell, bekoi, dhe theu bukët e ua dha nxënësve të tij, që t’i vënë përpara tyre; edhe të dy peshqit ua ndau të gjithëve.
- Edhe të gjithë hëngrën e u ngopën.
- Edhe u ngritën dymbëdhjetë kofinë plot me copa, edhe nga peshqit.
- Edhe ata që hëngrën bukët ishin rreth pesë mijë burra.
- Edhe menjëherë i shtrëngoi nxënësit e tij të hyjnë në lundër dhe të shkojnë më parë se ai matanë, në Betsaida, deri sa ai të lëshonte turmën.
- Edhe si i lëshoi, shkoi në mal të falet.
- Edhe kur u ngrys, lundra ishte në mes të detit, dhe ai vetëm mbi tokë.
- Edhe pa ata që po mundoheshin në vozitje, sepse era ishte kundër tyre; dhe në rojen e katërt të natës vjen tek ata, duke ecur mbi det; dhe donte t’i kapërcente.
- Po ata, kur panë atë që po ecte mbi det, pandehën se ishte hije dhe bërtitën.
- Sepse të gjithë e panë dhe u drodhën. Edhe menjëherë foli bashkë me ata e u thotë atyre: Guxim, jam unë, mos u frikësoni. Edhe hipi tek ata në lundër; dhe era pushoi.
- Edhe me veten e tyre habiteshin fort tepër, dhe mahniteshin.
- Sepse nuk e morën vesh nga bukët; sepse zemra e tyre ishte ashpërsuar.
- Edhe si kapërcyen detin, erdhën në tokën Gjenisaret dhe hodhën spirancën në liman.
- Dhe kur dolën nga lundra, ata e njohën menjëherë,
- edhe u turrën nëpër gjithë ato vende përreth e zunë të sillnin mbi shtretër ata që kishin keq atje ku dëgjonin se është.
- Edhe kudo që hynte në fshatra ose në qytete ose në ara, vinin të sëmurët nëpër tregje dhe i luteshin të preknin vetëm cepin e rrobës së tij; dhe gjithë sa e preknin, shëroheshin.
Marku 7
- Atëherë mblidhen tek ai Farisenjtë dhe disa nga shkruesit, që kishin ardhur nga Jerusalemi.
- Edhe kur panë se disa nga nxënësit e tij hanin bukë me duar të fëlliqura, domethënë të palara, i përfolën.
- Sepse Farisenjtë dhe gjithë Judenjtë, në mos lafshin duart deri në bërryl, nuk hanë, se mbajnë traditën e pleqve;
- Edhe kur kthehen nga tregu, në mos u lafshin, nuk hanë; dhe shumë të tjera zakone ka që kanë marrë për të mbajtur, si të lara kupash, e enësh, e të bakërtash, e shtretërish.
- Pastaj Farisenjtë e shkruesit e pyesin: Përse nxënësit e tu nuk ecin sipas fjalëve që kanë lënë pleqtë, po me duar të palara hanë bukë?
- Po ai u përgjigj e u tha atyre se mirë profetizoi Isaia për ju hipokritët, siç është shkruar: “Ky popull me buzët më nderon, po zemra e tyre është larg prej meje.
- Edhe kot më nderojnë, duke mësuar mësime porosi njerëzish”.
- Sepse keni lënë porosinë e Perëndisë, e mbani fjalët që kanë lënë njerëzit, të lara enësh e kupash, dhe bëni shumë të tjera të tilla si këto.
- Edhe u thoshte atyre: Mirë, hidhni poshtë porosinë e Perëndisë, që të ruani traditën tuaj.
- Sepse Moisiu ka thënë: “Ndero atin tënd dhe nënën tënde”; dhe: “Kush flet keq për të atin a për të ëmën pa fjalë të vritet”.
- Po ju thoni: Në i thëntë njeriu të atit ose së ëmës, kurban, që domethënë dhuratë, është çdo e mirë që do të shohësh prej meje, është mjaft;
- dhe s’e lini më t’i bëjë asgjë të atit ose së ëmës,
- edhe shkelni fjalën e Perëndisë për traditën tuaj që morët; dhe bëni shumë të tilla punë si këto.
- Edhe si thirri pranë gjithë turmën, u thoshte atyre: Dëgjomëni të gjithë, dhe merrni vesh.
- S’ka asgjë nga përjashta njeriut që hyn tek ai që mund ta ndyjë, po ato që dalin prej tij, ato janë që e ndyjnë njeriun.
- Ai që ka veshë për të dëgjuar, le të dëgjojë.
- Edhe kur hyri në një shtëpi prej turmës, e pyesnin nxënësit e tij për paravolinë.
- Edhe ai u tha atyre: Kështu edhe ju të pamarrë vesh jeni? S’merrni vesh se çdo gjë që i hyn njeriut nga jashtë nuk mund ta ndyjë?
- Sepse nuk hyn në zemrën e tij, po në bark; dhe del në jashtëqitje, duke pastruar gjithë të ngrënat.
- Por, thoshte se ç’del nga njeriu, ajo e ndyn njeriun.
- Sepse që përbrenda, nga zemra e njerëzve dalin mendimet e liga, ndyrësira, imoralitete, vrasje,
- vjedhje, lakmira, ligësira, mashtrim, shthurje, shikim me sy të keq, blasfemi, madhështi, marrëzi.
- Gjithë këto të liga nga përbrenda dalin dhe ndyjnë njeriun.
- Edhe u ngrit prej andej e shkoi në kufijtë e Tirit e të Sidonës, dhe si hyri në një shtëpi, nuk deshi ta marrë vesh asnjeri; po s’mundi të fshihet.
- Sepse një grua, e bija e së cilës kishte frymë të ndyrë, kur dëgjoi për të, erdhi e i ra ndër këmbë.
- Edhe gruaja ishte greke, sirofenikase nga kombi; dhe i lutej të nxjerrë djallin prej së bijës.
- Po Jisui i tha asaj: Le të ngopen më përpara fëmijët; sepse s’është mirë të marrë ndonjëri bukën e fëmijëve dhe t’ua hedhë këlyshëve të qenve.
- Po ajo u përgjigj e i tha: Po, Zot, por edhe këlyshët poshtë tryezës hanë nga thërrimet e fëmijëve të vegjël.
- Edhe ai i tha asaj: Për këtë fjalë shko. Djalli doli nga jot bijë.
- Edhe ajo kur shkoi në shtëpinë e saj, gjeti të bijën rënë mbi shtrat dhe djallin të nxjerrë.
- Edhe përsëri doli nga kufijtë e Tirit e të Sidonës, dhe erdhi buzë detit të Galilesë përmes kufijve të Dekapolit.
- Edhe i sjellin një të shurdhër belbacuk, dhe i luten të vërë dorën mbi të.
- Edhe ai e mori prej turmës veçan, dhe vuri gishtërinjtë e tij në veshët e atij, dhe si pështyu, i preku gjuhën.
- Edhe si ngriti sytë në qiell, psherëtiu, dhe i thotë atij: Effatha, që domethënë Hapu.
- Edhe përnjëherë u hapën veshët e tij, dhe u zgjidh të lidhurit e gjuhës së tij, dhe fliste drejt.
- Edhe Jisui i porositi të mos i thonë asnjeriu; po sa më tepër i porosiste ai, aq më tepër ata e predikonin.
- Edhe çuditeshin fort tepër e thoshin: Mirë i ka bërë të gjitha; edhe të shurdhërit i bën të dëgjojnë, edhe memecët të flasin.
