Ungjilli sipas Mattheut-KAPITULLI 20

Matheu 20

1. Sepse mbretëria e qiejve ngjan me një njeri zot shtëpie, i cili doli që me natë të pajtojë punëtorë për vreshtin e tij.
2. Edhe si pajtoi punëtorët nga një dinar në ditë, i dërgoi në vreshtin e tij.
3. Pastaj doli rreth orës së tretë, dhe pa të tjerë duke ndenjur në treg pa punë.
4. U thotë edhe atyre: Shkoni dhe ju në vresht, dhe do t’ju jap ç’të jetë e udhës. Edhe ata shkuan.
5. Përsëri doli rreth orës së gjashtë e të nëntë, dhe bëri po ashtu.
6. Edhe si doli rreth orës së njëmbëdhjetëtë, gjeti të tjerë duke ndenjur pa punë. U thotë edhe atyre: Pse rrini këtu tërë ditën pa punë?
7. I thonë atij: Sepse asnjë s’na pajtoi. U thotë atyre: Shkoni edhe ju në vresht, dhe do të merrni ç’të jetë e udhës.
8. Edhe si u ngrys, i zoti i vreshtit i thotë kujdestarit të tij: Thirr punëtorët, dhe laju pagën atyre, duke nisur nga të fundit deri tek të parët.
9. Edhe erdhën ata që ishin pajtuar rreth orës së njëmbëdhjetë, dhe morën nga një dinar.
10. Edhe kur erdhën të parët, pandehën se do të marrin më shumë; po edhe ata morën nga një dinar.
11. Edhe si i morën, qaheshin kundër të zotit të shtëpisë, duke thënë:
12. Se këta të fundit bënë një orë, dhe i bëre të barabartë me ne që mbajtëm peshën e ditës dhe vapën.
13. Po ai u përgjigj e i tha njërit nga ata: Mik, nuk të bëj keq. A nuk bëre fjalë me mua për një dinar?
14. Merr tëndin dhe ik. Dhe këtij të fundit do t’i jap si edhe ty.
15. Apo s’mundem unë të bëj ç’të dua në punën time? Apo syri yt është i lig, sepse unë jam i mirë?
16. Kështu do të jenë të fundit të parë, dhe të parët të fundit. Sepse shumë veta janë të thirrur, por pak të zgjedhur.
17. Edhe Jisui, duke u ngjitur në Jerusalem, mori me vete të dymbëdhjetë nxënësit mënjanë në udhë, dhe u tha atyre:
18. Ja tek po ngjitemi në Jerusalem, dhe i Biri i njeriut do t’u dorëzohet kryepriftërinjve e shkruesve; dhe do ta dënojnë me vdekje;
19. edhe do t’ia dorëzojnë kombeve që ta përqeshin e ta rrahin e ta kryqëzojnë; dhe të tretën ditë do të ngjallet.
20. Atëherë i erdhi pranë e ëma e të bijve të Zevedheut bashkë me të bijtë, duke u lutur e duke lypur një gjë nga ai.
21. Edhe ai i tha asaj: Ç’do? Ajo i thotë atij: Thuaj të rrinë këta të dy bijtë e mi, njëri në të djathtën tënde e njëri në të majtën, në mbretërinë tënde.
22. Po Jisui u përgjigj e tha: Nuk dini se ç’lypni. A mund të pini kupën, që do të pi unë, dhe të pagëzoheni me pagëzimin që do të pagëzohem unë? Ata i thonë atij: Mundemi.
23. Edhe ai u thotë atyre: Kupën time do ta pini, dhe me pagëzimin që pagëzohem unë do të pagëzoheni; por të rrini në të djathtën time dhe në të majtën time, nuk është në dorën time ta jap, por do t’u jepet atyre që u është bërë gati nga Ati im.
24. Edhe të dhjetët, kur dëgjuan, u zemëruan për të dy vëllezërit.
25. Po Jisui i thirri ata e tha: E dini se të parët e kombeve kanë pushtet mbi ata, dhe të mëdhenjtë i urdhërojnë ata.
26. Po kështu nuk do të jetë ndër ju; po kush të dojë të bëhet i madh ndër ju, le të jetë shërbëtori juaj.
27. Edhe kush të dojë të jetë i parë ndër ju, le të jetë shërbëtori juaj,
28. ashtu si i Biri i njeriut nuk erdhi që të shërbehet, po që të shërbejë, dhe të japë jetën e tij si shpërblim për shumë veta.
29. Edhe ndërsa ata po dilnin nga Jerikoja, i shkuan pas atij shumë njerëz.
30. Edhe ja, dy të verbër, që rrinin në rrugë, kur dëgjuan se po shkonte Jisui, bërtitën, duke thënë: Përdëllena, o Zot, bir i Davidit.
31. Edhe turma i qortoi ata, që të pushonin; po ata bërtitnin më fort, duke thënë: Përdëllena, o Zot, bir i Davidit.
32. Edhe Jisui qëndroi e i thirri ata, dhe tha: ç’doni t’ju bëj juve?
33. I thonë: Zot, të na hapen sytë.
34. Edhe Jisui, si iu dhimbs për ta, preku sytë e tyre; dhe menjëherë u hapën sytë e tyre, dhe shkuan pas atij.