Marku 5
- Edhe erdhën në anën e përtejme të detit, në vendin e Gadarinëve.
- Edhe sapo doli nga lundra, përnjëherë i doli përpara nga varret një njeri me frymë të ndyrë,
- që kishte banesën në varre, dhe asnjë s’mund ta lidhte as me vargje hekurash.
- Sepse shumë herë qe lidhur me hekura ndër këmbë e me vargje hekurash, po ai i kishte këputur vargjet e hekurave dhe kishte thyer hekurat e këmbëve; dhe asnjë s’mund ta zbuste.
- Edhe gjithnjë, ditë e natë, ishte nëpër varre e nëpër male duke bërtitur e duke copëtuar veten e tij me gurë.
- Edhe kur pa Jisuin për së largu, u lëshua me vrap dhe iu fal.
- Edhe duke bërtitur me zë të madh thotë: Ç’ke ti me mua, o Jisu, biri i Perëndisë së lartë? Të vë në be në Perëndinë, të mos më mundosh.
- Sepse Jisui i thoshte: Dil nga njeriu, o frymë e ndyrë.
- Edhe e pyeste: Si ta thonë emrin? Edhe ai u përgjigj e tha: Legjion ma thonë emrin, sepse jemi shumë.
- Edhe i lutej shumë, që të mos e dërgojë jashtë vendit.
- Edhe atje në mal ishte duke kullotur një tufë e madhe derrash.
- Edhe iu lutën atij gjithë djajtë, duke thënë: Dërgona tek derrat, që të hyjmë tek ata.
- Edhe Jisui përnjëherë u dha leje. Edhe frymët e ndyra dolën e hynë tek derrat; dhe tufa e derrave u hodh prej shkëmbit në det, - dhe ishin afro dy mijë, - dhe u mbytën në det.
- Edhe ata që kullotnin derrat ikën dhe lajmëruan në qytet e nëpër ara. Edhe dolën të shohin ç’është kjo punë që u bë.
- Edhe vijnë tek Jisui dhe venë re të demonizuarin që pati pasur legjionin duke ndenjur, dhe të veshur e të urtësuar; dhe u frikësuan.
- Edhe ata që panë u treguan atyre, si ngjau puna me të demonizuarin, si edhe për derrat.
- Edhe zunë t’i luten të ikë nga kufijtë e tyre.
- Edhe kur po hynte ai në lundër, ai që pat qenë i demonizuar i lutej të jetë bashkë me atë.
- Edhe Jisui s’e la, por i thotë: Shko në shtëpinë tënde tek njerëzit e tu dhe njoftoi për gjithë sa të bëri Zoti dhe të përdëlleu.
- Dhe ai iku e zuri të predikojë në Dekapol sa i bëri atij Jisui; dhe të gjithë çuditeshin.
- Edhe si kapërceu Jisui përsëri me lundër në anën e përtejme, shumë njerëz u mblodhën tek ai; dhe ai ishte pranë detit.
- Edhe ja tek vjen një nga të parët e sinagogës, që e kishte emrin Jair; dhe ky kur pa atë, i bie ndër këmbë,
- edhe i lutej shumë, duke thënë se ime bijë është në frymë të fundit; të lutem të vish e të vësh duart mbi të, që të shpëtojë; dhe do të rrojë.
- Edhe ai shkoi bashkë me të; dhe shumë njerëz i vinin pas dhe e shtrëngonin.
- Edhe një grua që kishte rrjedhje gjaku dymbëdhjetë vjet,
- edhe që kishte hequr shumë nga shumë shërues, dhe që kishte prishur gjithë ç’kishte pasur, dhe që s’kishte parë asnjë dobi, po ishte bërë edhe më keq,
- kur dëgjoi për Jisuin, erdhi në mes të turmës nga pas, dhe preku rrobën e tij.
- Sepse thoshte se edhe rrobat e atij në preksha, do të shpëtoj.
- Edhe përnjëherë u tha burimi i gjakut të saj, dhe e ndjeu në trup se u shërua nga sëmundja.
- Edhe Jisui përnjëherë, si e kuptoi në vete fuqinë që doli nga ai, u kthye nga turma, e thoshte: Kush më preku rrobat?
- Edhe nxënësit e tij i thoshin: Sheh turmën që të shtrëngon, dhe thua kush më preku?
- Po ai vinte re përqark që të shohë atë që bëri këtë.
- Edhe gruaja duke u trembur e duke u dridhur, sepse e dinte, se ç’ishte bërë tek ajo, erdhi e i ra ndër këmbë, dhe i tha gjithë të vërtetën.
- Edhe ai i tha: Bijë, besimi yt të shpëtoi; shko në paqe, dhe ji e shëndoshë nga sëmundja jote.
- Ndërsa ai po fliste ende, vijnë nga i pari i sinagogës, duke i thënë këtij se jot bijë vdiq; përse po e mundon mësuesin?
- Po Jisui sapo dëgjoi fjalën që po flitej, i thotë të parit të sinagogës: Mos ki frikë, vetëm beso.
- Edhe s’la asnjë të shkojë prapa bashkë me të, përveç Pjetrit dhe Jakovit dhe Joanit, vëllait të Jakovit.
- Edhe vjen në shtëpinë e të parit të sinagogës, dhe vështron trazira, e njerëz që qanin e ulërinin shumë.
- Edhe si hyri, u thotë atyre: Pse bëni trazirë e qani? Vajza nuk vdiq, por po fle.
- Edhe ata e përqeshnin. Po ai, si i nxori jashtë të gjithë, merr me vete të atin e vajzës dhe të ëmën dhe ata që ishin bashkë me të, dhe hyri atje ku ishte dergjur vajza.
- Edhe duke rrokur dorën e vajzës, i tha asaj: “Talitha kumi”, që e përkthyer do të thotë: Vajzë, të them, ngrihu.
- Edhe përnjëherë vajza u ngrit dhe ecte; sepse ishte dymbëdhjetë vjeç. Edhe u çuditën me çudi të madhe.
- Edhe i porositi shumë të mos e marrë vesh këtë asnjeri; dhe tha t’i jepet asaj të hajë.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου