Ungjilli sipas Markut KAPITULLI 11

Marku 11

1. Edhe kur afrohen në Jerusalem, në Betfagji e në Betani, pranë Malit të Ullinjve, dërgoi dy nga nxënësit e tij,
2. edhe u thotë atyre: Shkoni në fshatin që është përballë jush, dhe menjëherë, sapo të hyni në të, do të gjeni një pulisht të lidhur, të cilit s’i ka hipur asnjë prej njerëzve; zgjidheni dhe silleni.
3. Edhe në ju thëntë ndonjë juve: Ç’bëni kështu? thuajini se Zoti ka nevojë për të; dhe përnjëherë ai do ta dërgojë përsëri këtu.
4. Edhe ata shkuan edhe gjetën pulishtin lidhur pranë derës jashtë në udhë; dhe e zgjidhën.
5. Edhe disa nga ata që rrinin atje u thoshin atyre: Ç’bëni kështu që zgjidhni pulishtin?
6. Edhe u thonë atyre siç i pati porositur Jisui; edhe ata e lanë.
7. Edhe prunë pulishtin tek Jisui, dhe vunë rrobat e tyre mbi të; dhe ai i hipi.
8. Edhe shumë veta shtruan rrobat e tyre në rrugë; dhe të tjerë këputnin degë prej pemëve e i shtronin në rrugë.
9. Edhe ata që shkonin përpara, si dhe ata që vinin prapa, bërtisnin, duke thënë: Hosana, i bekuar është ai që vjen në emrin e Zotit.
10. E bekuar është mbretëria që vjen në emrin e Zotit të atit tonë David; Hosana në të lartat.
11. Edhe Jisui hyri në Jerusalem dhe në tempull; dhe si i vuri re përqark të gjitha, meqenëse tani ishte vonë, doli në Betani bashkë me të dymbëdhjetët.
12. Edhe të nesërmen, si dolën nga Betania, i erdhi uri.
13. Edhe kur pa një dru fiku për së largu që kishte fletë, erdhi, se mos gjente gjë në të; dhe si erdhi tek ai, s’gjeti gjë, veç fletë; sepse s’ishte kohë fiqsh.
14. Edhe Jisui u përgjigj e i tha drurit të fikut: Asnjë mos ngrëntë më pemë prej teje për jetë. Edhe nxënësit e tij e dëgjonin.
15. Edhe vijnë në Jerusalem; dhe Jisui, si hyri në tempull, zuri të nxjerrë jashtë ata që shisnin e blinin në tempull; dhe tryezat e sarafëve, dhe fronet e atyre që shisnin pëllumba i përmbysi.
16. Edhe nuk linte asnjë të kalojë enë përmes tempullit.
17. Edhe i mësonte, duke u thënë atyre: A nuk është shkruar “se shtëpia ime do të quhet shtëpi lutjeje për gjithë kombet”? Po ju e bëtë “shpellë kusarësh”.
18. Edhe dëgjuan shkruesit e kryepriftërinjtë, dhe kërkonin si ta zhduknin; sepse kishin frikë prej tij, se gjithë populli çuditej për mësimin e tij.
19. Edhe kur u ngrys, doli jashtë qytetit.
20. Edhe në mëngjes, duke shkuar, panë drurin e fikut të tharë që nga rrënja.
21. Edhe Pjetri si u kujtua i tha atij: Rabi, shiko, druri i fikut, që mallkove, u tha.
22. Edhe Jisui u përgjigj, e u tha atyre: Kini besim në Perëndinë,
23. sepse me të vërtetë po ju them juve, se kush t’i thotë këtij mali: Ngrihu dhe hidhu në det, dhe të mos ketë dyshim në zemrën e tij, por të besojë se sa thotë bëhen, do t’i bëhet atij çdo gjë që të thotë.
24. Prandaj po ju them juve, gjithë sa të lypni duke u falur, besoni se do t’i merrni, dhe do t’ju bëhen juve.
25. Edhe kur të rrini të faleni, ndjeni, në paçi gjë kundër ndonjërit, që edhe Ati juaj që është në qiejt t’ju ndjejë juve fajet tuaja.
26. Po në mos ua ndjefshi ju, as Ati juaj që është në qiejt nuk do të ndjejë fajet tuaja.
27. Edhe vijnë përsëri në Jerusalem; dhe ndërsa ai po ecte në tempull, vijnë tek ai kryepriftërinjtë dhe shkruesit e pleqtë,
28. e i thonë: Me çfarë pushteti i bën këto? Edhe cili ta ka dhënë këtë pushtet që të bësh këto?
29. Edhe Jisui u përgjigj e u tha atyre: Edhe unë do t’ju pyes ju një fjalë. Dhe përgjigjmuni, dhe atëherë do t’ju them juve me çfarë pushteti i bëj këto:
30. Pagëzimi i Joanit prej qielli ishte, apo prej njerëzish? Përgjigjmuni.
31. Edhe ata mendoheshin me veten e tyre, duke thënë: Në thënçim prej qielli, do të thotë: Përse pra s’i besuat atij?
32. Po në thënçim prej njerëzish; - kishin frikë nga populli; sepse të gjithë e kishin Joanin se ishte me të vërtetë profet.
33. Edhe ata u përgjigjën e i thanë Jisuit: Nuk e dimë. Edhe Jisui u përgjigj e u tha atyre: As unë s’ju them juve me çfarë pushteti i bëj këto.